Autorzy

Wisława Szymborska była polską poetką, pisarką, tworzyła także felietony, zajmowała się tłumaczeniami. Do jej największych osiągnięć należy zdobycie w roku 1996 nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Uhonorowana wieloma odznaczeniami: Orderem Orła Białego, Nagrodą Goethego, Herdera, założyła też Stowarzyszenie Pisarzy Polskich. Najbardziej znanymi utworami są wiersze takie jak: „Nic dwa razy”, „Koniec i początek” czy „Cebula”.

Krótka biografia i twórczość

Poetka urodziła się w roku 1923, zmarła w 2012. Ukończyła polonistykę oraz socjologię. Jest najbardziej znaną w Polsce kobietą związaną z literaturą. Jej debiutem był wiersz „Szukam Słowa” na łamach „Dziennika Polskiego”. Jej pierwszy tomik poezji, w którym to znalazły się najznamienitsze wiersze autorki, nie został dopuszczony do druku, gdyż najświetniejsze lata tworzenia Szymborskiej, przypadały na czasy PRL, kiedy to panowała cenzura. Kolejny tomik poezji, niepierwszy, ale uznany jako debiut (z racji wcześniejszego ocenzurowania poprzedniej książki autorki), ukazał się w 1952 roku („Dlatego żyjemy”). Wisława Szymborska należy do najczęściej tłumaczonych, polskich autorów. Jej twórczość została przetłumaczona na ponad 40 języków i jej czytana na całym świecie. Nagrodę Nobla zdobyła za całokształt twórczości, za jej poetyckie spojrzenie na rzeczywistość i za to, iż zawsze, nieodzownie poezja była elementem jej życia i w swoich wierszach, o wszystkim na temat swoich dotychczasowych przeżyć oraz uczuć, opowiadała. W swoim życiu, autorka od zawsze wspominała o wielkim sentymencie do Krakowa i o tym jak bardzo inspirowało ją ono do tworzenia.

Autorka wydała takie tomy poezji jak, m.in:

– „Dlatego żyjemy”,

– „Sól”,

– „Koniec i początek”,

– „Rymowanki dla dużych dzieci”,

– „Dwukropek”,

– „Wszelki wypadek”.

Wisława Szymborska stworzyła też wiele felietonów, które możemy znaleźć w zbiorze „Lektury nadobowiązkowe”. Należy do czołowych twórców literatury polskiej jak i światowej, nie tylko ze względu na zdobycie najważniejszej z nagród- Nagrody Nobla, ale przede wszystkim ze względu na jakość swojej twórczości, jak uważa wielu jej poezja broni się sama. To co wyróżnia autorkę to niezwykła inteligencja pisania, ale też lekkość z jaką przychodzi do czytelnika i przedstawia mu swój wewnętrzny świat.

Przykładowo w tomiku poezji „Sól”, autorka odnosi się do relacji między ludźmi, samoakceptacji oraz samooceny, a także na pierwszym miejscu- miłości. Ponadto skupia się na samotności i jej wpływie na życie codzienne normalnego człowieka, usprawiedliwia niektóre drastyczne ludzkie wybory. Używa czasem tonu dość żartobliwego, jednak nie ujmuje to powagi oraz nie powoduje ośmieszenia danych zjawisk. Refleksja jaką czytelnik może wynieść z całości, jest więc dość uniwersalna.